We spreken vandaag met Mellanie Motz, als enige nazaat van de oprichters van HOF Kabelfabriek nog werkzaam in hun familiebedrijf. “Ik ben hier op mijn 18e begonnen op de salesafdeling. Ik had mijn opleiding tot front office manager gedaan en wilde me eigenlijk richten op een stukje finance.” begint Mellanie. Ze was ondertussen bij een ander bedrijf op de financiële afdeling begonnen en merkte dat ze de combinatie erg leuk vond. “Ik heb overal meegekeken en meegelopen. Hierdoor ben ik een vliegende keep geworden en kan ik op elke afdeling wel iemand vervangen als dat nodig is. Zoals een echte familie: wij helpen elkaar en dat voelt heel goed.”

Als Mellanie 24 wordt, treedt ze op verzoek van haar opa Anton van der Hof toe aan de directie. Ze was inmiddels al enige jaren werkzaam binnen het bedrijf. “Hij zei: ga jij het maar eens proberen met je grote mond! Natuurlijk heb ik wel getwijfeld, maar omdat ik wist dat hij achter me stond, heb ik het gedaan. Dat was een bizarre tijd!”

De HOF familie

Ook in deze tijd, blijkt weer wat voor bedrijf HOF is. “De HOF collega’s zijn echt mijn tweede familie, sommigen hebben letterlijk aan mijn wieg gestaan! Vandaar dat het voor mij eenvoudiger was om me kwetsbaar op te stellen.”  HOF Kabelfabriek kent geen hiërarchie en is echt een platte organisatie. “Ik heb mezelf er doorheen geworsteld, maar dat kon alleen maar met de hulp van opa en van alle collega’s. Ik gaf gewoon toe wat ik lastig vond en van alle kanten werd ik geholpen. Die bevestiging was enorm fijn.”

Dat familiegevoel zorgt ervoor dat er geen groot verloop is. Sommige collega’s werken er al haast 30 jaar. “We zijn betrokken bij elkaar. Sturen elkaar ook berichtjes in de weekenden. Het gaat dus veel verder dan alleen op de werkvloer of in de kantine.”

De medewerkers van HOF Kabelfabriek hebben dus een zee aan kennis en ervaring. “Sommigen gaan wel tegen hun pensioen aan lopen, maar leiden de jonge garde weer op in een zogenaamd buddy-systeem, zodat ze gerust een stapje terug kunnen doen.” Vertelt Mellanie verder. “De uitdaging hierbij is wel dat jongere mensen een andere arbeidsethos hebben. Wij zijn echt opgevoedt met niet lullen maar poetsen. Opa leerde ons al: met hard werken kom je het verst.”

Investeren in de toekomst

Dat harde werken is niet het enige waar Anton bekend om stond. Hij was ook erg zuinig. “Logisch, als je ziet uit wat voor tijd hij komt! ”licht Mellanie toe. “Opa stak zijn eigen geld in de zaak.”

Door deze solide basis, groeide het bedrijf door, maar dat ging nooit erg snel. Tot SAKKO voorbij kwam. “Ik zei tegen opa: verkoop het nu je er nog bent. Want dan weten we zeker dat we dit voor jouw gevoel het beste kunnen doen.” Blikt Mellanie terug. En dus ging Anton op zoek naar een mooie investeerder. Maar waar de ene ging voor de fabriek, de ander voor de grond, was Sakko de enige die voor de mens ging.

“Dat voelde gewoon heel goed. Stephan en Theo Mangnus (eigenaren SAKKO) zijn enorm slim. Ik kan tegen ze opkijken hoe ze iets bereiken, zonder het gevoel voor de mens te verliezen. En dat zag opa ook.” Anton ging hiermee niet voor de hoofdprijs, maar zorgt ervoor dat de mensen konden blijven werken.  “Wat we hier doen is speciaal en wat we maken is mooi. En dat zien zij.”

Mellanie blijft elke dag trots op wat er hier gebeurt: “het is toch gaaf dat je van een mini koperdraadje een dikke kabel van 30mm kan maken!”

 

“Ja, ik ben echt heel trots op wat er hier staat. We hebben het echt met elkaar gedaan.” Vertelt Mellanie verder. “Hier stond opa al voor en hier sta ik ook nog steeds voor.”